Frankfurter Buchmesse …

Tickets gekocht, hotel geboekt … Katrien en ik trekken in oktober naar de Frankfurter Buchmesse. Er zijn zeven Zweedse uitgeverijen waarmee we willen ‘daten’, zeven kansen op een nieuw avontuur.
Momenteel worden er drie verhalen vertaald, alsook de krachtkaartjes en de inhoudstafel. Niet evident met woorden als waarheidskoffer, perfectiemieren en verbeeldkleren.
Zo zou de cover eruit kunnen zien. Geen idee hoe ik het moet uitspreken, maar de tekst past wel in het sjabloontje. Själar betekent zieltjes, ook wel mooi vind ik.
Zou ik inbrengen dat ik zot ben van Zweedse balletjes?

Scheel, scheler, scheelst …

De herwerking van deel 1, nog steeds … Scheel, scheler, scheelst … is de samenvatting van afgelopen dinsdag.
We begonnen om 9u30u aan de ‘laatste loodjes’.
Om 12u pikten we Katriens nieuwe bril op in Diest en lunchten we algauw om erna, met nog scherper zicht, verder te werken.
Tegen 15u kregen we onze ‘onnozele’ bui, een traditie als we het ‘gehad’ hebben.
Woensdagavond werd het verstuurd naar de drukker. De levering zou voor 12 oktober zijn. Fingers crossed!

What else?

Vanavond stelt kindercoach Ines Geudens haar boek voor ‘Dappere draak’, thema: faalangst. Ze koos Katrien als illustrator en Beatrijs als redacteur, een uitstekende keuze 🙂  In dit artikel lees je er alvast meer over. We kregen een mooie vermelding waarvoor dank.
Ik ga straks meegenieten van de voorstelling en hoop dat hun handen pijn doen van het signeren.


Verder kwamen er nog leuke foto’s toe van de opendeurdag bij ‘t Pure vrouwtje. Ik was er te gast, samen met Kirsten Nuyens van het boek Riet voelspriet. Dank je wel BeCreative Photography.


Herwerking deel 1 …

“Wanneer zal deel 1 er weer zijn?”
Vandaag zaten Katrien en ik samen om de proefdruk te bekijken. Dinsdag werken we verder. Als wij onze zegen geven, duurt het ongeveer twee weken om het boek te laten drukken.
Ondertussen kan je gewoon je bestelling plaatsen. Ik hou alles bij in een apart mapje en verzend meteen na levering.

Kerst …

Echt geen voorstander van vroege kersttoestanden, maar ik zag deze en ik was verkocht. What can I say? Nog 76 rode glitterneuzen te gaan.
O ja, deze cuties komen op de cadeauzakjes in december.

 

What else?

We zijn met bijna 4000 (!) op de FBpagina. Tijd voor een cadeautje.
Katrien herwerkt deel 1 digitaal voor de vierde druk en Beatrijs liet haar taalkundig gevoel over de verhalen glijden: hetzelfde boek, een beetje ‘anders’ dus. 😉
Wil jij het allereerste, door ons beide gesigneerde, exemplaar? Laat het ons via een reactie op het FB-bericht of Instagram weten. Vrijdagavond maken we de winnaar bekend.

Oorrescue …

Ze kwamen naar mijn kraampje, beide op leeftijd. De man vroeg of ik hem kon helpen, met zijn oren. Hij had er last van, ze suisden al eens. Er volgde een heel verhaal over het ontstaan, het hoe en wanneer van de suizende oren. Zijn vrouw knikte bevestigend en voegde er fijntjes aan toe dat hij ook nogal slecht hoorde. Ik vertaalde het als ‘luisteren’.
Het duurde even voor ik doorhad waarom ze naar mijn stand kwamen. A ja, gevoelige oortjes hé! Het kostte me moeite om mijn gezicht in de plooi te houden.
Gelukkig kon ik de man doorverwijzen naar Nina van T Pure vrouwtje naast mij. Zij gaf hem een van haar wondermiddeltjes.
Nu vraag ik me toch een beetje af hoe het gaat met die gevoelige, suizende oortjes van hem, en met het luisteren …

Luisterverhalen …

FAQ: “Wil je de verhalen niet inspreken?”
Het idee heeft al vaak door mijn hoofd gespookt. Zelf ga ik het zeker niet doen, maar misschien ken ik wel de juiste persoon in mijn netwerkje hier. 🙂

Wat houdt me tegen?

– voor mij is het belangrijk dat het voorleesverhalen blijven. Ik zou het jammer vinden, mocht een kind het verhaal op zijn eentje luisteren en verwerken. Het zijn echt verhalen om samen te beleven.
– praktisch: ik zou elk verhaal dan apart downloadbaar moeten maken op mijn site, tegen betaling. Naast het technische aspect is er alweer de vraagprijs.

Dus ik gooi het even in de groep:
Op welke manier wil je ze gebruiken? Hoe kan het een meerwaarde zijn? En wat vinden jullie een correcte prijs per verhaal?
Overtuig me. 😉

Rosetta …

Als ik op een marktje sta, laat ik de kinderen graag een krachtkaartje trekken. Meestal past het helemaal bij het kind.
Zelf trek ik ook al eens graag een kaartje, als steuntje.
Deze engelenkaart trok ik jaren geleden. Ik maakte er een kopie van en plakte deze onderaan mijn moodboard vast, geen idee waarom. Vandaag las ik de tekst nog eens …

Ten velde …

Als ik ‘ten velde’ ben, valt het me fel op: de boeken doen iets met mensen.
De titel wordt meestal hardop uitgesproken met een grote smile. Daarna volgt het wrijven over de kaft. Er wordt verteld hoeveel nood er is, hoe verbaasd en blij ze zijn dat dit bestaat en gevraagd of ik toch zeker de scholen aanschrijf. Sommigen raken ontroerd en af en toe krijg ik een dikke knuffel.
En dan zijn er natuurlijk de kinderen die bijna feilloos aanvoelen dat de verhalen iets voor hun kunnen betekenen. De glinster in de ogen bij het kiezen van hun parel van durf en als ik iets in het boek schrijf.
Deze Guppy mag dat allemaal beleven vanaf de eerste rij. En als Batman je boeken dan ook nog leuk vindt …

Blotevoetenpad …

Voor iemand die al grizzelt bij zand tussen de tenen, is het blotevoetenpad in Zutendaal een uitdaging. Ik deed het toch en daarvoor plaats ik mezelf in een kaderke.
Sommige stukken vond ik pijnlijk en de modder vreselijk, maar het beklimmen van het watervalletje vond ik heerlijk. De dingen die ik echt niet leuk vond, mocht ik skippen van mezelf.
Weer iets geschrapt van de wishlist en goed materiaal voor mijn lezingen.
#gevoeligevoetjes

Ridders …

Zondag stond ik, samen met Nina van ‘t Pure vrouwtje, op een standje in Horst. Je kon er naar de kasteelfeesten met echte ridders en jonkvrouwen.

‘Je trekt vandaag vooral de papa’s aan’, zei Nina efkes tussendoor. 😉
En inderdaad, het was me ook opgevallen. Ze bestudeerden de boeken en thema’s, stelden vragen, opperden bij vrouwlief dat zoon of dochter dat toch wel goed kon gebruiken en dit terwijl de veldslagen rond hun oren suisden. Meestal haalden ze hun eigen (veld)slag thuis.
Merci papa’s, jullie zijn echte ridders!

 

Geef jezelf een uitdaging …

Het stond al lang op mijn wishlist: een toertje met de vespa.
In het voorjaar wou ik de bloesems snuiven, in de zomer genieten van de natuur in al zijn glorie, in het najaar van het kleurenpalet …
Elke keer kon ik wel een aantal redenen bedenken waardoor het niet kon doorgaan. Ik ben namelijk heel goed in ‘Wat als?’ en nieuwe dingen vragen altijd tijd en heel veel denkwerk.
Vorige week besloten een vriendin en ik er gewoon voor te gaan. Lees: we werden moe van onszelf. Spannend, maar een plezant spannend.
Gelukkig wist ik waar we moesten zijn voor onze eerste rit en kregen we een hele goeie begeleiding. Het was me weer snel duidelijk dat ik leer door kijken en doen, niet door luisteren. Sorry David van Vespa4rent.be 😉
Het werd een rit van 58 km doorheen het prachtige Hageland. In het begin was het best wennen en zeer alert zijn en ja, ik heb ook een paar keer mijn engelbewaarder bedankt. 😉 Maar … ik heb het gedaan en heb er heel hard van genoten. En hé, ik zal dit weekend dan toch (heelhuids) twee keer op het podium staan en op het marktje van de kasteelfeesten Horst zitten met de boeken.
Tijdens het eten sloten we een deal: we gaan vanaf nu elke maand onszelf een sjot onder onze kont geven en iets nieuws proberen. Wie doet mee?

Als het in de Knack staat …

Dank je wel Knack magazine voor dit artikel, want als het in de Knack staat …
Vorig jaar organiseerde ik een lezing rond hoogsensitiviteit, enkel voor mannen. En ze kwamen … met meer dan verwacht.
Het boek van Tom Falkenstein valt dinsdag in mijn brievenbus en ik overweeg om nog eens een mannenavond in te lassen, omdat jullie alle aandacht verdienen!

Feel it to heal it …

Regelmatig geven volwassenen en kinderen aan dat er fysiek iets met hen gebeurt tijdens het lezen van de verhalen: een raar gevoel in de buik, tintelingen op de huid of kriebeltjes, een traan of een hele zakdoek …
Het kan een bijzondere ervaring zijn, zeker als je jezelf beschouwt als een zeer nuchter mens.
Laat het gewoon gebeuren, het is helemaal ok. Het zijn exact die dingen die ik voelde tijdens het schrijven. Ik wist wanneer de healing klaar, alles voelde lichter en er was meer rust in mijn lichaam.
Ik wens jullie voor de maand augustus heel wat kriebeltjes en rust toe!

Knetterspel …

Er zijn van die nachten dat ik ‘ideetjes’ krijg. Ik noteer ze dankbaar en kan erna meestal slapen. So far so good.
Dan zijn er de nachten waarbij mijn brein vindt dat de ‘ideetjes’ dringend moeten uitgewerkt worden. Ik zie mezelf dan bezig op mijn eigen workshops, geef lezingen, bedenk powerpoints voor een projectje met de coverband, (hopelijk) leuke grapjes en o ja, er is ook nog de papiernest daarrond …
Het is zoals dat ene liedje, dat je niet uit je hoofd krijgt. Hoe meer je je verzet, hoe erger het wordt.
Dus liet ik mijn hoofd de voorbije nacht lekker razen tot 5u30 en er kwamen best goeie dingen uit het knetterspel.

Vanmorgen had ik een vergadering rond een nieuwe presentatieopdracht. Het lukte me nog vrij goed om te focussen en mee te denken. Ik heb 11 dagen om het uit te werken, maar echt niet vannacht!