Hopla, op naar 2019!

Wat een jaar! Dank je wel aan iedereen die een boek, krachtkaartjes of muziekcd kocht. Maar ook aan mijn steuntroepen: familie, vrienden, collega’s, … en velen die ik niet eens live gezien heb. Jullie deden me verder springen dan ik ooit voor mogelijk hield.
Dank je wel Katrien ook, voor de afbeelding hieronder, en alweer een jaar van creativiteit.
En ja, ik heb een nieuw ideetje voor 2019. 🙂 Of het wat wordt … Je zit op de eerste rij om het te volgen hier.

Het mooiste kerstgeschenk …

Het was hier even stil, maar dat was dan vooral omdat ik niet stilgezeten heb. Ik werkte op school alles af en zat bijna elk weekend op een kerstmarkt om te signeren. Je vond me in Gent, Aarschot, Heist op den Berg, Gijmel en ook in Putte, samen met Ines van het boek Dappere draak.

Ik nam ook wat tijd om te vieren, zoals hier op Ondernemend Aarschot feest in het huis van de kerstman met de supermadammen van T Pure vrouwtje, Atelier Mijn Wonderland, Thee met een Verhaal, Twalsiree.be en Beleefboerderij De vliertuin.

En ik verzond 200 boeken, efkes tussendoor. Donderdagmiddag was alles ineens op: de verzenddozen, de enveloppen, de krachtkaartjes … Normaal ben ik de voorzienigheid zelve, maar ik werd gepakt in snelheid. 😉
Gelukkig leverde Bol ook snel en Katrien en haar mama vlogen aan hun naaimachine voor de krachtkaartzakjes. Weer helemaal ready om te verzenden.

Ik ging ook kerstshoppen natuurlijk en was blij verrast om de boeken mooi uitgestald aan te treffen in de Standaard Boekhandel Aarschot, echt fijn.

Een ding is zeker: er zullen deze dagen heel wat lezertjes bijkomen en dat is voor mij het mooiste kerstgeschenk.

Een schuif vol …

Ten velde ontmoet ik vaak mama’s die een verhaal schreven of zelfs een schuif vol. Sommige gaan ze voorlezen op scholen en vertellen met een lichtje in hun ogen dat de kinderen ze leuk vinden, grappig ook.
Als ik dan vraag waarom ze die verhalen niet uitbrengen, dooft het lichtje. Ze zijn afgewezen door een uitgeverij en concluderen dan meteen dat hetgeen ze schreven ‘niet goed genoeg is’. Lees: ‘Ik ben niet goed genoeg.’ Het raakt me altijd …
En dan denk ik ‘yes, die moest hier efkes passeren’ en toon hen glunderend dat het wél kan. Ik vertel hen dat het moed vraagt ja, en dat het keihard werken is ook … Maar dat het zo’n ongelofelijk avontuur is en dat elke fijne reactie je hart zoveel rijker maakt. Gewoon doen, echt waar!

Wil jij ook een liefdevolle schop onder je kont? 🙂 Zaterdag vind je me nog op de indoor kerstshopping in Putte. Je kan me ook altijd bereiken op janssenswendy@outlook.be voor tips rond uitgeven in eigen beheer.

Het speelbos …

Vandaag had ik een standje op de kerstmarkt van mijn geboortedorp Gijmel. Ze ging door in de parochiezaal van mijn lagere school, naast het ‘speelbos’. Ik vertel erover tijdens mijn lezing.
Over het feit dat ik potjes sorteerde in de zandbak, met mijn poep op de rand, niet in het zand.
En dat ik nooit op het hoge klimrek ging, niet zozeer uit angst, maar omdat er een heel aantal vragen niet opgelost waren in mijn drukke hoofd (stop-en-check). Dat ik vaak bij de juf belandde in het prieeltje, omdat ik een rustig plekje zocht.
Er is een en ander veranderd vandaag, maar ik herken de zandbak, de tunnel en het prieeltje. Het klimrek werd vervangen door een lager formaat. 😉
Ik ben ook veranderd. Ik hou nog steeds niet van zand, maar ik zorg dat ik een handdoekje bijheb.
Ik ben nog altijd niet zot van een klimrek, maar ik kan mezelf aanmoedigen om het toch te doen.
Ik zoek nog steeds graag een rustig plekje op, maar voel me niet langer een ‘alien’.
In het voorjaar worden er nieuwe bomen geplant. Vele kinderen zullen er weer spelen, elk op hun eigen manier. Ik hoop zo dat iemand dat kind aanmoedigt dat onderaan het klimrek staat … En dat iemand in godsnaam een handdoekje meepakt. 🙂

Budgetten …

Er zijn opvallend veel bestellingen van scholen de laatste weken. Iets met budgetten die op mogen, denk ik. 😉
Voor velen was het hét Sintcadeau aan de klas, en daar kan ik alleen maar om juichen. Zeker met de toetsen voor de deur, zijn een aantal verhalen prima inzetbaar, voor alle kinderen. Een topper is het verhaal van de twee bruggetjes met opdrachten, een liedje en uitgewerkte knutselideetjes. Een mooie oefening om stappen te zetten naar vertrouwen.
Straks lees ik voor in een school waar ze de boeken al zeer goed kennen. Benieuwd welk verhaal ze zullen kiezen …

What else? November was een recordmaand met 229 verkochte boeken. Enkel januari deed beter, maar toen was boek 2 net uit. Ik ben nu veel ‘ten velde’ op allerlei marktjes en voor vele mensen is het een perfect cadeau voor Sint of kerstboom. Het blijft me verbazen, maar ik krijg dan ook veel steun. 
Gisteren ging er een studiedag door voor 220 leerkrachten. Een mooie samenwerking tussen verschillende kindercoaches. Bijna allemaal hadden ze de boeken mee om te tonen als werkmateriaal. Schoon toch?

Chaos …

Zaterdag had ik een stand in het Huis van de vrouw. Fijn om ook daar heel wat boekfans te ontmoeten. Zondag deed ik mee aan de Supermadammen supermarkt in hometown Aarschot. Super fijne sfeer en topverkoop. Het gaat heel hard momenteel. Meer dan 200 boeken vonden hun weg de voorbije drie weken. En dat doet wel wat met je systeem …

Ook maandag bracht ik maar liefst 24 boeken naar de Post. Een verslagje:
Alles (letterlijk) binnengeduwd gekregen, kei content. 
Naar huis rijden en beseffen dat ge te weinig boeken in de doos voor Standaard Boekhandel gestoken hebt, omdat uw hoofd compleet in chaos is.
Bedenken dat ge thuis doorzichtige tape moet gaan halen omdat het label anders onbruikbaar is.
Schoolfile.
Terug naar de post met de extra boeken, een breekmes en tape in de aanslag. Ge zijt een supermadam of niet hé. 😉 😉 
De loketbediendes in rep en roer om het pakket te zoeken.
De doos vinden (hallelujah!) en vervolgens, supersukkelgewijs, de extra boeken laten vallen. Beschadigd.
Een lichte crisis krijgen en weer naar de auto lopen (gelukkig nog geen bonneke, dat ook nog) en bidden dat er nog in de koffer liggen, yes!
Weer naar binnen, doos openen, juiste hoeveelheid erin stoppen, dichttapen, afgeven.
Schoolfile.
Niet weten of ge nu moet lachen of bleiten …

Ook dat is uitgeven in eigen beheer … 😉

Fleur zonder filter …

Als het kan, ga ik graag naar lezingen rond hoogsensitiviteit. Vanavond ontmoette ik Fleur van Groningen in de bib van Tremelo.
Ze babbelde over haar ervaringen en las stukjes voor uit haar bestseller, humor inclusief. Echt ook, zonder filter.
Ik hou vooral van oneliners en neem deze mee van haar opa zaliger: ‘Je kan niet heel je leven op je tenen lopen.’ 🙂
Volgende week donderdag stap ik op stevige voeten binnen in Sofie’s store & More en geef ik zelf nog eens mijn lezing. Ik kijk er naar uit om jullie te ontmoeten.
Dit boek gaat weer mee op tour in mijn minibib, maar nu gesigneerd. 🙂

Hulppiet …

Deze hulppiet verzond 120 (!) boeken op drie weken tijd. Super dat jullie kiezen voor een cadeau dat fijne gezinsmomenten mag brengen.

Blijf zeker bestellen via janssenswendy@outlook.be of ontmoet me live. Het volgende weekend vertoef ik tussen heel veel ondernemende (super)madammen. 
Zaterdag vind je me in Gent in het Blinkhuis voor een inspirerende boeken- en geschenkenbeurs.
Zondag blijf ik in mijn hometown Aarschot voor de Supermadammen supermarkt in de Haven. 
Andere data vind je op de agenda.

Nieuwe sitelook …

Ik doe de dingen graag zelf (lees: ik kan niet zo goed de controle loslaten 🙂 ).
Drie jaar geleden knutselde ik deze site in elkaar die wat wijzigde naargelang mijn kennis van WordPress groeide.
Maar zag je het al? De website kreeg een nieuwe structuur en een aantal teksten werden herwerkt. Een fijne samenwerking met Leen Raats van Teksttype. De juiste persoon op het juiste moment …
Ik gaf het met alle vertrouwen uit handen. Thanks!

Sinterklaasstress …

Uit een column van Fleur van Groningen:
“Er rukt een nieuwe kwa­lijke aandoening op: sinterklaasstress. Het betreft de zenuwslopende spanningen die ouders ervaren wanneer er cadeaus moeten worden gekozen in naam van de Sint. ­Recent onderzoek leert ons dat maar liefst één moeder op de drie daar hevig onder lijdt. Tijdgebrek, te weinig inspiratie, een tekort aan originele verstopplaatsen en de angst betrapt te worden door het kroost, drijven de druk op.” 😉
Laat me alvast helpen bij tijdgebrek en te weinig inspiratie. Twee boeken, een krachtkaartset, een muziekcd en een parel van durf komen naar je toe op eenvoudig verzoek. De Sint is alvast enthousiast.

(How do you) treat yourself?

Ze was al twee keer aan mijn stand gepasseerd tijdens het HSP congres. Een oudere dame met de zachtste ogen. Ze trok een krachtkaartje, ritselde door de parels van durf, keek de boeken in en ging dan weer door.
De derde keer zei ze: ‘Ik word altijd naar deze stand getrokken, ik weet niet wat het is. Ik kom een boek kopen. Voor mezelf.’
Ik vroeg welk boek haar het meest aantrok en toen zei ze vastbesloten: ‘Ik ga ze allebei meenemen, want het is mijn dag vandaag.’ Mooi vond ik dat!
Hoe maak jij van elke dag ‘jouw’ dag?

HSP Congres NL …

Gisteren had ik een stand op het HSP Congres in Ede, NL. Ik volgde zelf ook enkele lezingen. Op de vraag wat het beste advies is voor een HSP antwoordde Prof. dr. Elke Van Hoof dat we vooral moesten blijven prutsen, maw dingen proberen, vallen en opstaan en daarbij zeer mild zijn voor jezelf. Goeike!
Voor mij is het beste advies doseren, rust en regelmaat, maar dat ging dus niet gisteren. NL was ready voor de boeken, zoveel was duidelijk. Topdag!
Thuis volgde een mailbox vol bestellingen, echt zotjes.
Helemaal murm, maar goed geprutst dus. 😉 Dikke merci!

Woudapen …

Dinsdag sprak ik af met Leen Raats, schrijver. van Teksttype. Ze werkt als copywriter en eindredacteur, maar schreef ook het natuurdoeboek Woudapen met massa’s weetjes, tips en spelletjes. Haar missie: kinderen doen spelen en ontdekken in de natuur.
Zo fijn om alweer iemand te ontmoeten die het aandurfde om uit te geven in eigen beheer. We wisselden alvast tips en trics uit en dus ook onze boeken. 🙂
Haar feedback op mijn verhalen:

“Wat heb jij fantastische boeken geschreven, zeg! Leuke verhaaltjes, heel doorleefd, levendige personages waarin elk kind wel iets van zichzelf herkent en zoveel levenslessen en wijsheden die op een ongelooflijk laagdrempelige manier worden gebracht, maar zonder belerend te zijn. Heerlijk! Ik heb ook de cd beluisterd: mooie, gevoelige liedjes die blijven hangen. Maakt het helemaal af!”

Dank je wel! Ik kijk er al naar uit om verder te lezen in Woudapen vanavond.

Leen Raats

Te Gek!?

Te Gek!?, VVGG en HSP Vlaanderen willen met de campagne ‘Hoogsensitiviteit, (h)erkend?’ een licht werpen op de precieze betekenis van hoogsensitiviteit.
Hebben hoogsensitieve mensen lange tenen? Stellen ze zich aan? Maken ze van een mug een olifant? Of zit er meer achter? Hier lees je er alles over.

In het voorjaar plan ik nieuwe lezingen in, onverbloemd, met humor en altijd met de focus op de kracht ervan.

1 november …

1 november, de dag waarop we geliefden herdenken, elk op onze eigen manier.
Ik zie regelmatig kinderen die al op jonge leeftijd geconfronteerd worden met rouw. Verhalen kunnen vaak hel(p)en, op een zachte, troostende manier. In deel 2 vind je het verhaal van de lelieweg, met de ster Fonkel. Zij weet hoe je de lelieweg kan nemen en zo je boodschapjes kan brengen naar wie je mist in de hemel.
Ook ik heb er enkele te brengen vandaag. Een dikke knuffel voor iedereen die iemand mist.