Levenswijsheid …

Ik ontmoet de laatste tijd veel kinderen tijdens voorlees- en knutselactiviteiten.  Sommigen komen spontaan een babbeltje doen en tateren honderduit.  Anderen vinden het net fijn dat ze gewoon stil mogen zijn, dat er niks moet.  En dan zijn er die je op een half uur tijd heel wat levenswijsheid brengen …

Ze stapte binnen met haar omie, Nel, net 6 jaar geworden.  Een kerstboomdiadeem met glitter in haar krullende haar, wat een entree!  In haar handen droeg ze een koptelefoon, voor als het te druk werd bij het knutselen.  Voila, simple as that.
Ze kende mijn verhalen zeer goed via Katleen van Vlinderboom, haar yogajuf en meter van boek 2.   Wat later kwam ik te weten dat Nel tijdens de pauzes zelf yogales geeft aan de kindjes van haar school 🙂

Hoeveel wijsheid kan je hebben op 6 jaar?  Zo goed zorgen voor jezelf, zoveel rust uitstralen en gewoon ‘zijn’.  Inspirerend 🙂

Er komt een mooie generatie aan, al dan niet met kerstboomdiadeem …

Activiteiten

Vorige week vrijdag was ik te gast in de Vrije Basisschool van Houwaart voor de opening van de eerste Little Free Library. Het concept is simpel: geef een boek, neem een boek, en dat gewoon aan de schoolpoort.
Ik las er drie verhalen voor uit deel 2 aan drie graadklassen. Daarna mochten ze vragen stellen over het maken van een boek.
Ik vertelde hen over mijn gelukskriebeltje, telkens als ik een verhaal schreef en hoe belangrijk het is om datgene te zoeken waar je blij van wordt en het vooral vast te houden.
De leerlingen gingen buiten, een jongen van 11 kwam naar me toe. Met glimmende ogen zei hij: ‘Ik heb mijn kriebel al gevonden: vliegtuigen.’ En weg was hij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gisteren beleefden we een fijne namiddag in cc Zwaneberg. Een 20-tal kinderen en hun (groot)ouders kwamen luisteren naar de vlinderboom, zingen en knutselen. Een fijne samenwerking met de bib van Heist Od Berg.

De volgende weken staan er nog heel wat activiteiten op het programma.  Snuister gerust eens rond in de agenda.  Warm welkom!

Take your passion …

‘What a feeling’ van Irene Cara … Hoe vaak heb ik het al niet gezongen met 3 of us op een podium.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Take your passion …
Ik heb lang niet geweten wat het was, maar ik voelde wel dat er iets zat te pruttelen in mij. Wist ik veel dat ik verhalen zou gaan schrijven en dat zou gaan combineren met zingen.

Make it happen …
Stap voor stap mag ik ontdekken dat iets doen met gedrevenheid iets heel anders is dan iets doen met wilskracht (o en daar heb ik wel wat van )

Maar het mooiste is misschien wel dat het jullie iets mag brengen, zoals ik vandaag weer mocht lezen:
“Het eerste boek hebben we en lezen we regelmatig. Het is altijd zeer opvallend dat de kinderen er rustig en “zen” van worden. Het zijn gouden momentjes samen, waarvoor oprechte dank!”

What a feeling inderdaad.

Voor- en tegenstanders …

“Ik vind de verhalen te braaf”, een eerlijke mening die er helemaal mag zijn.
En inderdaad, in mijn verhalen geen grootmoeders die opgegeten worden, geen kinderen die in de oven van de heks belanden, geen hertenmama’s die doodgeschoten worden, geen achtervolgingen door een reus met zevenmijlslaarzen, … Nope, hoogstens een ezelige ezel en een nare trol vanop afstand
De verhalen zijn geschreven zoals ik ze graag had gewild als kind: vredig …

Gelukkig kwam er ook deze week weer heel wat fanmail binnen:

“Het is fantastisch werken met jouw mooie werk. Grootouders vinden dit ook zo leuk voor de kleinkinderen. In de drukte van alles iets moois te kunnen doen met hun kleinkinderen.”

“Ik heb nog maar 1 verhaaltje (Izzy’s tocht) in mijn les zedenleer gebruikt maar ben al – samen met mijn leerlingen – fan! De thema’s sluiten nauw aan bij ons leerplan en de vertelplaten, muziek en werkblaadjes zijn een mooie extra.”

“Ik heb echt elke dag plezier van je boek! Hoopvol, duidelijk en zelfs in het buitengewoon onderwijs heel bruikbaar!!”

“Wat een mooi project heb jij in de wereld gezet! Ik heb al heel wat reclame gemaakt bij mijn collega’s kindertherapeuten en bij een aantal (zorg)leerkrachten uit het lager onderwijs. Zalig om met jouw verhalen aan de slag te gaan!”

Bekentenis

Bekentenis: Ik heb jullie niet alles verteld over de levering van 6 oktober … Door omstandigheden werden er ‘maar’ 300 boeken geleverd ipv 1000. Ik dacht dat ik daar ruimschoots mee toekwam voor een korte tijd, no need to be alarmed.
Vorige week trok ik echter bleek weg toen ik merkte dat er nog 80 boeken waren voor de dag van de beelddenker, een signeersessie in eigen stad en de bestellingen die liepen.
Ik begon te hamsteren, verzendingen te blokkeren en bijna uit te sturen: ‘Stoooooop, niet teveel!’.
Vanmorgen had ik nog 12 boeken over … van timing gesproken.
Maar kijk, vanmiddag kwam er een nieuwe vrachtwagen op het afgesproken uur, meteen op het juiste adres en zelfs tot aan de garagepoort. We maken vorderingen!
Ik switch dus mijn gedachten en stuur ze weer uit: ‘Goooooo!!!’

Verhalenapothekeres

Donderdagavond ging ik naar een lezing over hoogsensitieve kinderen, georganiseerd door De Survivalacademie en gegeven door Els Dens, mijn mentor tijdens mijn coachopleiding
Fijn om te zien hoe ieder op zijn eigen, authentieke manier iets neerzet rond het onderwerp en hoeveel nood er blijft aan zo’n avonden.
Els vroeg aan de ouders wat al eens moeilijk loopt, maar ook welke kwaliteiten ze zien in hun kinderen. De flipchart raakte goed gevuld en ik merkte bij mezelf dat ik meteen verhalen begon te koppelen aan de onderwerpen.

Weer thuis en in de stilte krijg ik een beeld voor me:
Ik zie mezelf en een kind in een knusse zetel, met fleecedekentje, en we drinken Wonderland thee. Ik luister naar zijn uitdaging en zoek dan in een oude kast met twintig schuiven naar het verhaal dat het beste bij die uitdaging past. Het verhaal zit opgerold in een glimmend papiertje met een strikje aan elke kant. We pakken het uit als een cadeautje en lezen het samen. Daarna is er ruimte voor een babbeltje, tekenen of knutselen.
Verhalenapothekeres, dat ga ik worden als ik groot ben … met pleistertjes voor de ziel …