Netwerken …

Netwerken … Er was een tijd dat ik dat een vies woord vond en ik bespaar jullie de voorstelling die ik me er bij maakte. Maar nu …
De voorbije 2,5 jaar heb ik zoveel fijne mensen leren kennen, allemaal met een missie. Ze werken hard, zonder ellebogenwerk, vaak wankelmoedig, met ups en downs. Ik voel me gesteund door elk van hen.
En weet je wat nu zo fijn is? Ik merk dat die mensen elkaar beginnen ‘leuk’ vinden en interesse tonen in elkaars werk.
Bijna elke keer als ik het in mijn ‘Facebookgazet’ zie denk ik: ‘Oooo jaaaa, dat zou zo goe klikken tussen die twee!’ of ‘Die zouden echt iets moois samen kunnen doen!’
Maar ik ga me niet moeien … voorlopig.
Ik vind het leuk dat jullie elkaar leuk vinden en als ik daarin een klein schakeltje mag zijn, ben ik blij. Go, go, go met dat netwerken!

Margrietjes …

Zag je ze al, de vele margrietjes langs de wegen? Ze herinneren me eraan om mijn kopje naar de zon te richten, mijn wortels stevig in de grond te duwen en enkel mijn eigen waarheidjes te geloven. En zo bezorgen ze me elke keer een smile. #dewaarheidskoffer

 

 

 

 

 

 

Ook deze fanpost, bezorgde me een smile:

‘Ik heb genoten van jouw eerste boek, het zijn keer op keer fijne verhalen en heel bruikbaar om met kinderen te werken.’

‘We zien dat het beweging brengt, dat het goed is voor zo veel gevoelige oortjes (en stiekem ook voor hun ouders en leerkrachten) en dat maakt het zo mooi om die beweging een stukje mee te mogen volgen!’

‘Mijn collega heeft een zoontje en ik dacht dat hij je boek best eens kon lezen. Ze is er dit weekend met hem mee aan de slag gegaan en met resultaat. Het is een echt hulpmiddel om met hem te kunnen praten.’

‘Bij deze wil ik je ook nog zeggen hoe goed ik je boek nr 1 vind. Eindelijk komt het ervan, wilde je dit al laten weten vanaf de eerste keer dat ik het boek las (en is intussentijd al 2 jaar geleden).’

Communiecadeau …

Een mama vroeg me of ik een tip had voor een eerste communiecadeau voor haar zoontje. De twee boeken had hij al.
Ik dacht terug aan wat ik zoal leuk vond als kind. Muziek heeft altijd een belangrijke rol gespeeld en ik was ook gek van mijn poes en dwergkonijn. Maar er was nog iets …
Ik maakte graag plekjes waar ik op mezelf kon zijn. Ik startte met een deken over de lage wasdraad. Daar zat ik dan onder te bakken en braden in het gezelschap van de poes en de barbies of lego.
Wat later had ik een grote kartonnen doos. Daar maakte ik een deur en ramen in. Ik kon er net rechtop in zitten.
Toen ik niet meer in de doos paste, werd het tuinhuis mijn plekje. Ik hield van de houtgeur en de rood met witte gordijntjes.
Als ik onderstaande foto’s zie, weet ik het zeker, een tipi is een fijn cadeau. Prinsesachtig of wat stoerder, als het maar gezellig is.
Onlangs kreeg ik er zelf eentje cadeau, als decoratie bij het verhaal van de tipi-toppie. Zou ik … ?

 

 

 

 

 

 

What else?

Katrien haalde vlotjes de selectie van Verhalentraject Rosestories.  9 mei mag ze een hele dag deelnemen aan workshops in Amsterdam waarna er 9 gelukkige illustratoren uitgekozen worden om via een ontwikkelingstraject met gerenommeerde illustratoren en schrijvers begeleid te worden naar de uitgave van een eigen boek! Fingers crossed hier!

We mogen ook weer een nieuw verkooppunt verwelkomen, deze keer in Aalst!
De boeken, kaartjes en muziekcd krijgen een plekje in het bijzondere winkeltje van het Emmaüshuis.  Alle info op www.emmaushuis.org

Complimentjesdag …

Het kwam werkelijk van alle kanten vandaag.

Vanmiddag ontving ik dit fijne berichtje: ‘Daarnet op de fiets met onze 7-jarige gevoelig manneke. “Mama, die jongen zei vandaag Loser tegen mij. Maar ik heb aan dat verhaal gedacht van dat boek. En daarom wist ik dat het niet aan mij lag en heb ik het me niet aangetrokken.”
Jouw verhalen hebben onze schat terug doen open bloeien. Bedankt.’

Daarna kwam er deze fijne vermelding op de blog van Glinster coaching.  Dank je wel voor de mooie blog Anneke Brems. Het verhaal van het leukeherinneringsgangetje kan inderdaad een steuntje bieden bij een echtscheiding, maar ook bij elke andere vorm van afscheid nemen.

Vanavond vertelde een collega dan weer dat een cursiste de twee boeken bijhad in de les, om te tonen aan haar klasgenoten. Haar zoontje vond het heel moeilijk om zijn emoties te uiten, en dat veranderde positief met de boeken en de opdrachtjes.

Hoe gelukkig kan een mens zijn?

Durf …

Meer en meer durf ik mijn stoute schoenen aantrekken en dingen gewoon vragen.  En zo werd een bestelling voor een klant via Acco een bestelling voor de winkels in Gent, Leuven en de webshop.  Ik ben er bijzonder blij mee.
Meer info en de andere verkooppunten vind je op https://www.verhalenvoorgevoeligeoortjes.com/aankopen/

 

 

 

 

 

 

 

What else?  Zaterdag was er een evenement in mijn hometown Aarschot, Lokale helden. Overal waren er optredens in de stad. Een van mijn vrienden was een lokale held, met een beetje zenuwen omdat het zijn eerste optreden was met een nieuwe band.  Net voor het optreden gaf ik hem een parel van durf, als steuntje.  En ja hoor, ook volwassenen vinden het geweldig. Het werd een fantastisch optreden met een grote smile 🙂

Balance …

FAQ: ‘Hoe doe jij dat allemaal?’
Toegegeven, het is soms druk en veel, zeker in combinatie met het werk en de coverband. En toch …
Een paar jaar geleden dacht ik dat ik tegen een burn-out aanliep. Alles was teveel en ik had nog weinig plezier in wat ik deed. Ik ging naar een lezing over bore-out van Bore-out coach Frouke Vermeulen, eigenlijk vooral uit sympathie voor haar 🙂 , en ontdekte dat ik misschien te weinig prikkels kreeg, tingeling.
Ik miste prikkels die me uitdaagden, die me deden onderzoeken wat er nog meer in me zat. En dat was wel wat …
Het blijft een oefening om het evenwicht te vinden tussen teveel en te weinig prikkels. Maar het is nog altijd fijner om teveel te doen van iets dat je graag doet, dan van iets wat je niet graag doet.
Laat de maand mei maar komen!

Hoogtepunten …

Een van de vele hoogtepunten van het programma Down the road: de hangbrug tussen twee bergtoppen in Zwitserland.
Dit angstbruggetje werd een bruggetje van vertrouwen dankzij de aanmoedigingen van het hele team. De bange stemmetjes in hun hoofden werden omgevormd naar ‘Ik kan het!’
Ik las dat precies al eens … ergens …
Merci voor zoveel weken schone tv! Tsjik tsjak vollen bak!

 

 

 

 

 

 

What else?

Vorige week kregen de boeken een zeer fijn recensie van Jan Stevens op Jongeren-Boekensite.gent. Vandaag geeft Jan het volledige pakket weg: de twee boeken, de cd en een parel van durf!
Je leest bovenaan de pagina wat je ervoor moet doen. Succes!

Geplaatst door Jongeren-Boekensite.gent op woensdag 11 april 2018

3000 exemplaren!

Volgens mijn Excelsheetje overschreden we de kaap van 3000 verkochte exemplaren!!! Voor de zekerheid heb ik al mijn formulekes nog eens gecheckt. Het blijft verschieten.

Als we dan toch bezig zijn, nog wat cijferkes:
Boek 1 deed er vier maanden over om van druk 1 (700 ex.) naar 2 te gaan. Ondertussen zijn we op weg naar de 4de druk.
Boek 2 deed er zes maanden over om 700 ex. te verkopen. We lieten hiervan 1000 ex. maken dus nog even te gaan voor een (hopelijk) 2de druk.

Merci om de boeken en ons zo te omarmen. Wij doen dapper door!

 

 

 

 

 

 

What else?  Gisteren mochten we deze warme recensie ontvangen.  Mooie woorden van iemand met heel veel onderwijservaring.  We kregen er rode wangetjes van. 🙂

Riet voelspriet

Een paar maanden geleden belde Kirsten Nuyens me op met de vraag hoe ik het gedaan had, zo’n boek maken. Het werd een fijne babbel.
Kirsten zette door en dit is het resultaat: vier verhalen voor kleuters rond hoogsensitiviteit, compleet met poppenkast en workshop, onder de naam Riet voelspriet. Veel succes! http://rietvoelspriet.be/

 

 

 

 

 

 

Tot zondag vertoef ik op Tenerife, de verzendingen worden overgenomen door mijn ouders.  Even de batterijen opladen want mei belooft zeer druk te worden.


Mijn methode? Aandacht

FAQ: “Mag ik je methode gebruiken?” of “Heb je een methode?” of “Geef je er opleidingen over?”

Er is geen methode of handleiding om de boeken en het bijhorende materiaal te gebruiken. Het is zo gemaakt dat je er meteen mee aan de slag kan en het is net leuk om te zien dat iedereen er iets mee doet op zijn eigen manier. Er zijn al regeltjes genoeg.
Ik heb wel heel bewust gekozen voor voorleesboeken. Wat voor mij belangrijk is:

  • maak bewust tijd
  • geef echte aandacht
  • maak het gezellig
  • lees voor of lees samen
  • vertel na het verhaal iets over jezelf als je kind niet meteen iets wil zeggen. Ze vinden het fijn om te weten dat jij je ook zo wel eens gevoeld hebt.
  • luister als je kind iets wil vertellen, laat ruimte
  • zoek niet meteen een oplossing voor een negatieve emotie. Erkenning is vaak genoeg of ze komen er zelf wel op.
  • heeft het kind zin om de opdrachtjes te doen, fijn. Geen zin? Laat los, het komt vaak later.
  • is er een liedje bij het verhaal? Zing het samen, verzin een dansje, …
  • kijk op Pinterest voor een knutselideetje. Het verankert het verhaal en is een mooie herinnering als het bv. in de slaapkamer staat.

Oei, is er dan toch een methode?

Cadeautje …

Net cadeau gekregen. Zeer welkom met drie lezingen hsp op het programma de komende maanden. Benieuwd welke inzichten we hieruit weer kunnen halen. Merci mateke!

 

 

 

 

 

 

 

Ontdekte je de knutselideetjes al bij de boeken? Je vindt ze aan de rechterzijde van de pagina Extra’s. Kies voor Borden en je krijgt ze te zien per verhaal.
Veel knutselplezier in de vakantie!

Coach … en toch niet …

November 2012 begon ik een opleiding tot (kinder)coach bij Lazuli Training, die twee jaar zou duren. Ik leerde er mezelf beter kennen, deed er veel inzichten op (merci Eva) en ontmoette er hele bijzondere mensen die vandaag nog steeds aan mijn zijde lopen.
Daar werd ook het schrijven getriggerd. Iets wat onmogelijk leek, werd de start van een ongelofelijk avontuur.
Vaak vragen mensen me om individuele begeleiding, maar ik voel dat dat momenteel niet mijn weg is. Daarom ben ik zo blij dat er zoveel dokters, psychologen, therapeuten, coaches, logopedisten, leerkrachten, yogi’s … de boeken mee verspreiden. Dankzij jullie kan ik zoveel meer kinderen bereiken en ondersteunen. Dank je wel!
En nee, ik schrijf geen verhalen voor kinderen met problemen. Ik schrijf ze voor kinderen (en volwassenen) met een uitdaging. (H)erkenning is vaak genoeg. En dat is misschien wel het grootste inzicht dat ik kreeg.

Stories for sensitive ears …

Een tijdje geleden kreeg ik een bijzondere vraag van Lucie Roobrouck, docente lerarenopleiding aan de Arteveldehogeschool. Lucie mocht een lezing geven in Hongarije en koos voor ‘Improving mental wellbeing through stories’. Ze wou de verhalen uit boek 1 als voorbeeld gebruiken. Wat denk je dat mijn antwoord was?
Gisteren stond mijn boek te blinken op een podium in Hongarije, tussen ‘Geluk voor kinderen’ en ‘Behavior Tales’, en dat op de Internationale Dag van het Geluk. Een mens zou voor minder gelukkig zijn. Dank je wel Lucie om mijn verhalen te ‘vertalen’!

Krachtkaartjes

FAQ: “Waarvoor dienen de krachtkaartjes bij deel 1 en hoe gebruik ik ze?”

De krachtkaartjes kan je op twee manieren gebruiken:

– Je kan ze gebruiken voor het voorlezen. Laat je kind de ogen sluiten en de rechterhand op het hart leggen. Laat het in stilte of luidop de vraag stellen: ‘Welk verhaal past nu het beste bij mij?’. Het kind opent de ogen en trekt een kaartje met de linkerhand. Het antwoord staat in het groen vermeld op het kaartje.
– Je kan ze ook achteraf gebruiken, als steuntje. De vraag is dan: “Welk krachtkaartje kan ik nu het beste gebruiken?” Je kan ook verwijzen naar de inhoud van een verhaal of hoe een bepaald personage zich voelde.

Er zijn kinderen die ‘s morgens een kaartje trekken en het meenemen naar school als steuntje voor die dag. Andere kinderen vinden het maar niks en ook dat is helemaal ok Het is ook leuk om als gezin te doen. Je hebt dan meteen een intro tot een gesprek.

Wat zijn jouw ervaringen met de kaartjes?